Pandemi ve Psikolojik Boyutu

COVID-19 Dünya Sağlık Örgütü Tarafından Pandemi ilan edildi ve tüm dünya, tüm insanlık alarma geçti. Hızla yayıldığı için, tüm dünya tehlike altına girdiği ve daha önce görülmemiş bir şey olduğu için hepimiz korktuk hem de çok korktuk. Ne de olsa varoluş kaygılarımıza hızlı bir ölüm şekli eşlik etti.

Tüm insanlık olarak belirsiz bir sürecin içine çekildik ister istemez. Ne olacak, ne zaman bitecek, nasıl bitecek? Daha kafamızda birçok soru varken birden bire yaşamlarımız değişti. COVID-19 dan önce yapabildiğimiz şeylerin neredeyse hiçbirini yapamaz olduk. Koca bir hayatı eve sığdırmak zor oldu tabi haliyle. İlk günler belki de bu durumu tatil gibi değerlendirdik hepimiz, sadece dinlendik. Sonraları kısıtlı bir yaşama doğru gittiğimizi fark ettik. Kısıtlanmak bir kısmımızda öfke uyandırdı, bir kısmımızda inkar. Yavaş yavaş alıştık sürece, evde de bir hayat olduğunu fark ettik. Kim bilir belki de çok kaybolmuştuk dışarıda.

Kontrol edebildiğimizi düşündüğümüz hayatımız bir virüs tarafından kontrol edilebilir hale geldi. Güvenlik hissimiz yerle bir oldu. Kaygı düzeyimiz arttı. Neyin doğru neyin yanlış olduğuna karar veremez hale geldik.

Şimdi yeni yeni yaşamlarımızı kontrol altına almaya, sakinleşmeye başlıyoruz. Peki bu kontrol sürecinde neler yapabilirsiniz?

-Yapabileceklerinizin ve yapamayacaklarınızın bir listesini yapın. Yapabileceğiniz şeylere odaklanın.

-Kaygı seviyenizin sağlıklı ve duruma uygun bir boyutta olup olmadığını kontrol edin.

-Evde yapabileceğiniz ve ilginizi çeken alanlara eğilin.

-Eskiden haftanızı, gününüzü programladığınız gibi şimdi de gününüzü programlayın.

-Dikkatinizi bir başkasına vererek, bir başkasının ihtiyaçları ile ilgilenerek içinizde olan kaygıyı azaltın.

-Sizi endişelendiren şeyler hakkında bir başkası ile konuşun, kimse yok ise bunları paylaşacak bir günlük tutun.

-Hayatınızı, hayattan neler istediğinizi, zevklerinizi yeniden gözden geçirin. Çünkü bir çoğumuz günün koşturmacısında gerçekten kaybolduk.

Unutmayalım ki her yeni süreç beraberinde kaygıyı getirir ve eğer kaygımızı kontrol edebildiğimiz bir aşamaya gelebilirsek değişim ve dönüşüm başlar. Hatta sonrasında da üretkenliğimiz artar.

Hayat durdu ama yaşam devam ediyor. Sen neden durup bir bakıp sonra da yaşamaya devam etmeyesin ki? Bundan sonrasının eskisinden iyi olmayacağını kim bilebilir ki?

Sevgilerimle,

Klinik Psikolog Sevgi ÇELİK