COVID-19 Dünya Sağlık Örgütü
Tarafından Pandemi ilan edildi ve tüm dünya, tüm insanlık alarma geçti. Hızla
yayıldığı için, tüm dünya tehlike altına girdiği ve daha önce görülmemiş bir
şey olduğu için hepimiz korktuk hem de çok korktuk. Ne de olsa varoluş
kaygılarımıza hızlı bir ölüm şekli eşlik etti.
Tüm insanlık olarak belirsiz bir
sürecin içine çekildik ister istemez. Ne olacak, ne zaman bitecek, nasıl
bitecek? Daha kafamızda birçok soru varken birden bire yaşamlarımız değişti.
COVID-19 dan önce yapabildiğimiz şeylerin neredeyse hiçbirini yapamaz olduk.
Koca bir hayatı eve sığdırmak zor oldu tabi haliyle. İlk günler belki de bu
durumu tatil gibi değerlendirdik hepimiz, sadece dinlendik. Sonraları kısıtlı
bir yaşama doğru gittiğimizi fark ettik. Kısıtlanmak bir kısmımızda öfke
uyandırdı, bir kısmımızda inkar. Yavaş yavaş alıştık sürece, evde de bir hayat
olduğunu fark ettik. Kim bilir belki de çok kaybolmuştuk dışarıda.
Kontrol edebildiğimizi
düşündüğümüz hayatımız bir virüs tarafından kontrol edilebilir hale geldi.
Güvenlik hissimiz yerle bir oldu. Kaygı düzeyimiz arttı. Neyin doğru neyin
yanlış olduğuna karar veremez hale geldik.
Şimdi yeni yeni yaşamlarımızı
kontrol altına almaya, sakinleşmeye başlıyoruz. Peki bu kontrol sürecinde neler
yapabilirsiniz?
-Yapabileceklerinizin ve
yapamayacaklarınızın bir listesini yapın. Yapabileceğiniz şeylere odaklanın.
-Kaygı seviyenizin sağlıklı ve
duruma uygun bir boyutta olup olmadığını kontrol edin.
-Evde yapabileceğiniz ve ilginizi
çeken alanlara eğilin.
-Eskiden haftanızı, gününüzü
programladığınız gibi şimdi de gününüzü programlayın.
-Dikkatinizi bir başkasına
vererek, bir başkasının ihtiyaçları ile ilgilenerek içinizde olan kaygıyı
azaltın.
-Sizi endişelendiren şeyler
hakkında bir başkası ile konuşun, kimse yok ise bunları paylaşacak bir günlük
tutun.
-Hayatınızı, hayattan neler
istediğinizi, zevklerinizi yeniden gözden geçirin. Çünkü bir çoğumuz günün
koşturmacısında gerçekten kaybolduk.
Unutmayalım ki her yeni süreç
beraberinde kaygıyı getirir ve eğer kaygımızı kontrol edebildiğimiz bir aşamaya
gelebilirsek değişim ve dönüşüm başlar. Hatta sonrasında da üretkenliğimiz
artar.
Hayat durdu ama yaşam devam
ediyor. Sen neden durup bir bakıp sonra da yaşamaya devam etmeyesin ki? Bundan
sonrasının eskisinden iyi olmayacağını kim bilebilir ki?
Sevgilerimle,
Klinik Psikolog Sevgi ÇELİK
